Travel by train
Door: Linda
Blijf op de hoogte en volg Mama
20 September 2011 | Indonesië, Wonosobo
Vandaag moesten we op tijd opstaan, aangezien we om zeven uur werden opgewacht. In plaats van de paar meter lopen werden we met een taxi voor het station gereden. De kaartjes waren al gekocht zodat we op het station een half uur konden wachten tot een locomotief de trein kwam brengen. Voor ons (en de drie!!! groepen Nederlanders) waren zitplekken in de zogenoemde executive class geboekt. Dit hield in zeer luxe verstelbare stoelen met een kussentje in een zeer verouderd treinstel. Vlak na acht uur kwam de diesellocomotief op gang en begon de vijfeneenhalf uur durende reis.
Na het eerste stuk door de stad met vinexachtige wijken ging het spoor dwars door de smaragdgroene rijsvelden slingerend tussen de vulkanen door. Het zonnetje maakte alles nog veel mooier. In de bergen was het vrij bewolkt en sneden we aardig wat bergtoppen af en kwamen we dwars door de dorpjes. Bij de twee stops gingen de nederlanders goodies uitdelen zoals zeep en shampoo die ze hadden meegenomen uit het hotel, waar ze de lokale mensen zeer blij mee maakten. Aangezien de ramen zeer vies waren heb ik een tijdje bij de deur gestaan waar het raam uit was, na een uurtje kwam Ruben toch wel even bezorgd kijken... Na de koffie en thee kregen we ook de lunch in de trein geserveerd, was best even improviseren met een bord en bestek zonder tafel. Nadat we de grens met Centraal-Java gepasseerd waren en de hoogste bergen uit waren was de zon weer terug. Aan de kleur van de rijstvelden, vegetatie en grote scheuren in de aarde was duidelijk te zien dat er hier al lang geen regen was gevallen.
Tegen half twee kwamen we aan bij het station in Kroya. In dit kleine dorpje stond de auto al te wachten. Vanaf hier was het nog circa twee uur rijden naar het bergdorpje Wonosobo. Onderweg hadden we twee rustpauzes. De eerste was bij een plaats waar bakstenen gemaakt werden van de natte klei midden tussen de rijstvelden. Hier is stiekem best over nagedacht aangezien deze velden worden afgestoken als de bodem uitgeput is. De tweede stop was bij een uitzicht over de rijstvelden.
Tegen vier uur waren we in Wonosobo waar de temperatuur een stuk lager was. Hier heeft Ruben nog een vers stuk Dorian, ook wel stink fruit genoemd, heeft geprobeerd. De stank viel best mee. Even later checkten we in bij het hotel dat in de Nederlandse koloniale gebouwd was en vele koninklijke bezoeken heeft gezien. Het interieur was nog gelijk, maar de gangen deden nu dienst als kunstgallerij. Na een welkomstdrankje werden we naar de kamer gebracht werd waar de bellboy aan de verse bloemen meteen zag dat we op honeymoon waren.
Na een wandeling door het stadje, waar veel al dicht en verouderd was, zelfs de overdekte pasar, en een ijsje we gingen eten bij het Aziatische restaurant wat de gids had aanbevolen aangezien het al donker was. Na superlekkere loempiaas Hong Kong style heeft Ruben de beef sizzler, hier ook wel hot plate genoemd, geprobeerd. Het eten was echt lekker, waarna we teruggelopen zijn naar het hotel om na een kop koffie samen een film te kijken en daarna zowaar een nederlandstalige zender te kijken.
Na het eerste stuk door de stad met vinexachtige wijken ging het spoor dwars door de smaragdgroene rijsvelden slingerend tussen de vulkanen door. Het zonnetje maakte alles nog veel mooier. In de bergen was het vrij bewolkt en sneden we aardig wat bergtoppen af en kwamen we dwars door de dorpjes. Bij de twee stops gingen de nederlanders goodies uitdelen zoals zeep en shampoo die ze hadden meegenomen uit het hotel, waar ze de lokale mensen zeer blij mee maakten. Aangezien de ramen zeer vies waren heb ik een tijdje bij de deur gestaan waar het raam uit was, na een uurtje kwam Ruben toch wel even bezorgd kijken... Na de koffie en thee kregen we ook de lunch in de trein geserveerd, was best even improviseren met een bord en bestek zonder tafel. Nadat we de grens met Centraal-Java gepasseerd waren en de hoogste bergen uit waren was de zon weer terug. Aan de kleur van de rijstvelden, vegetatie en grote scheuren in de aarde was duidelijk te zien dat er hier al lang geen regen was gevallen.
Tegen half twee kwamen we aan bij het station in Kroya. In dit kleine dorpje stond de auto al te wachten. Vanaf hier was het nog circa twee uur rijden naar het bergdorpje Wonosobo. Onderweg hadden we twee rustpauzes. De eerste was bij een plaats waar bakstenen gemaakt werden van de natte klei midden tussen de rijstvelden. Hier is stiekem best over nagedacht aangezien deze velden worden afgestoken als de bodem uitgeput is. De tweede stop was bij een uitzicht over de rijstvelden.
Tegen vier uur waren we in Wonosobo waar de temperatuur een stuk lager was. Hier heeft Ruben nog een vers stuk Dorian, ook wel stink fruit genoemd, heeft geprobeerd. De stank viel best mee. Even later checkten we in bij het hotel dat in de Nederlandse koloniale gebouwd was en vele koninklijke bezoeken heeft gezien. Het interieur was nog gelijk, maar de gangen deden nu dienst als kunstgallerij. Na een welkomstdrankje werden we naar de kamer gebracht werd waar de bellboy aan de verse bloemen meteen zag dat we op honeymoon waren.
Na een wandeling door het stadje, waar veel al dicht en verouderd was, zelfs de overdekte pasar, en een ijsje we gingen eten bij het Aziatische restaurant wat de gids had aanbevolen aangezien het al donker was. Na superlekkere loempiaas Hong Kong style heeft Ruben de beef sizzler, hier ook wel hot plate genoemd, geprobeerd. Het eten was echt lekker, waarna we teruggelopen zijn naar het hotel om na een kop koffie samen een film te kijken en daarna zowaar een nederlandstalige zender te kijken.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
